13
değişim içerisindeki endüstri.
futbol endüstrisinde son yılların en önemli değişimlerinden biri, özel sermaye fonlarının (private equity) futbola giderek daha fazla girmesi.
2019-2024 arasında özel sermayenin spora yaptığı yatırımlar 55 milyar doları geçti. 2025'te avrupa futbolunda 123 yatırım işlemi gerçekleşti ve ingiltere, ispanya, italya, almanya ve fransa'daki kulüplerin yaklaşık %40'ının özel sermaye, girişim sermayesi veya özel borç fonlarıyla bağlantısı var.
artık yatırımcıların amacı her zaman kulübün tamamını satın almak değil. azınlık hissesi almak, kulübe borç vermek, stadyum ve ticari varlıklara yatırım yapmak veya birden fazla kulübü aynı yapı altında toplamak da kullanılan modeller.
bunun sebebi basit. büyük kulüplerin sayısı sınırlı, taraftarları sadık ve gelirlerini büyütmek için hala ciddi alan var.
cvc'nin la liga'ya 2,7 milyar euroluk yatırımı bunun iyi bir örneği. burada tek bir kulüp değil, ligin gelecekteki ticari gelirleri satın alındı.
galatasaray açısından asıl ilginç taraf da burada.
özel sermaye gelmek zorunda değil ama onların baktığı şekilde kulübe bakmak gerekiyor. taraftar başına gelir ne kadar, stadyum maç dışında ne kadar para kazanıyor, gs store yurtdışında ne kadar büyüyebilir, cafe il gala kaç ülkede olabilir, aslantepe vadisi ne kadar ticari gelir yaratabilir, şampiyonlar ligi dışındaki düzenli gelir ne kadar?
türk kulüplerinin problemleri yüksek borç, yüksek maliyet ve sportif başarıya fazla bağımlı gelir yapısı. fırsatları ise çok büyük taraftar kitleleri, yurtdışındaki türk nüfusu, istanbul'un küresel konumu ve hâlâ yeterince değerlendirilmeyen ticari alanlar.
bu nedenle gelecekte futbolda asıl farkı sadece daha fazla para harcayan kulüp yaratmayacak. mevcut varlıklarını daha fazla değere dönüştüren kulüp yaratacak.
sözün özü, özel sermayenin futbola girmesi sadece kulüplerin satılması anlamına gelmiyor. futbolun artık bir spor kulübünden ziyade, profesyonel şekilde işletilmesi gereken büyük bir ekonomik varlık olarak görüldüğünü gösteriyor.
lise ve a.ş. arasındaki görünmez el meselesi devam ettikçe, konuyu galatasaray açısından ele almak kompleks hale geliyor haliyle.
futbol endüstrisinde son yılların en önemli değişimlerinden biri, özel sermaye fonlarının (private equity) futbola giderek daha fazla girmesi.
2019-2024 arasında özel sermayenin spora yaptığı yatırımlar 55 milyar doları geçti. 2025'te avrupa futbolunda 123 yatırım işlemi gerçekleşti ve ingiltere, ispanya, italya, almanya ve fransa'daki kulüplerin yaklaşık %40'ının özel sermaye, girişim sermayesi veya özel borç fonlarıyla bağlantısı var.
artık yatırımcıların amacı her zaman kulübün tamamını satın almak değil. azınlık hissesi almak, kulübe borç vermek, stadyum ve ticari varlıklara yatırım yapmak veya birden fazla kulübü aynı yapı altında toplamak da kullanılan modeller.
bunun sebebi basit. büyük kulüplerin sayısı sınırlı, taraftarları sadık ve gelirlerini büyütmek için hala ciddi alan var.
cvc'nin la liga'ya 2,7 milyar euroluk yatırımı bunun iyi bir örneği. burada tek bir kulüp değil, ligin gelecekteki ticari gelirleri satın alındı.
galatasaray açısından asıl ilginç taraf da burada.
özel sermaye gelmek zorunda değil ama onların baktığı şekilde kulübe bakmak gerekiyor. taraftar başına gelir ne kadar, stadyum maç dışında ne kadar para kazanıyor, gs store yurtdışında ne kadar büyüyebilir, cafe il gala kaç ülkede olabilir, aslantepe vadisi ne kadar ticari gelir yaratabilir, şampiyonlar ligi dışındaki düzenli gelir ne kadar?
türk kulüplerinin problemleri yüksek borç, yüksek maliyet ve sportif başarıya fazla bağımlı gelir yapısı. fırsatları ise çok büyük taraftar kitleleri, yurtdışındaki türk nüfusu, istanbul'un küresel konumu ve hâlâ yeterince değerlendirilmeyen ticari alanlar.
bu nedenle gelecekte futbolda asıl farkı sadece daha fazla para harcayan kulüp yaratmayacak. mevcut varlıklarını daha fazla değere dönüştüren kulüp yaratacak.
sözün özü, özel sermayenin futbola girmesi sadece kulüplerin satılması anlamına gelmiyor. futbolun artık bir spor kulübünden ziyade, profesyonel şekilde işletilmesi gereken büyük bir ekonomik varlık olarak görüldüğünü gösteriyor.
lise ve a.ş. arasındaki görünmez el meselesi devam ettikçe, konuyu galatasaray açısından ele almak kompleks hale geliyor haliyle.
