• 772
    başkanlığı dönemi felaketlerle doluydu. bir çırpıda aklıma gelen olayları anlatsam sabaha kadar yazmam gerekir. başkanlığı çocukluğuma ve ilk ergenliğime denk geliyor. okulda fenerliler dalga geçerdi. onlar üst üste yıldız alırlarken biz takım idmana çıkacak mı acaba diye çocuk halimizle düşünürdük. aylarca paraların ödenmeği zamanlar olurdu. basketbol takımımızın küme düştüğü gün sinirden ağladım. olimpiyat zulümleri yüzünden hasta oldum. öyle bir rüzgar var ki o statta bilen bilir. uzun uzun yazmayım; başkanımız olduğu dönem hiç sevmezdim kendisini hiç. ta ki 2006 yılında şampiyon olduğumuz güne kadar. o gün her ne kadar beceriksiz olsa da sapa sağlam bir adam karakter olduğunu fark ettim. sinir, yerini üzüntüye bıraktı. keşke başarı olabilse dedim. affetsin çocuktuk, çok kez bağırıp çağırdım arkasından.

    aradan zaman geçince fark ediliyor ki hiçbir zaman başımızı öne eğdirmedi. sahtekarlık yapmadı, kimsenin cemiyetin camiasına dil uzatmadı. ortamı germek için uğraşanlara rağmen, her zaman adabını muhafaza etti. sadece spor camiasının değil, ülkemizin en efendi insanlarından biriydi. allah rahmet eylesin. mekanı cennet olsun.