• 13
    nereye yazacağımı bilmediğim için buraya yazmak istedim zira içimi dökmem lazım. yani klişe bir laf var ya "hayatı ertelemeyin" deyu. harbi çok doğru. 4 ay önce aile ortamında bir kızla tanıştım, çok hoş sohbet, sevimli biri. ancak ben de bu konularda biraz çekingenlik var. 4 ay boyunca dean winchester'ın lisa'ya dediği gibi "kendimi mutlu hayal ettiğim anlarda yanımda sen oluyorsun" misali ne zaman hayal kursam yanımda bu kız oluyor ama bir türlü cesaret edip de instagramdan eklemedim. yersiz olduğunu düşündüm(ne alakaysa) neyse bu sefer de rahmetli payidar tüfekçioğlu'nun yunus emre'de dediği gibi "geldik, konduk, göçeriz nasipse" diye düşünüp şu kızı ekleyeyim nolacaksa olsun, muhabbet açarım bir şekilde ifade ederim kendimi dedim... buraya kadar normal.

    perşembe gecesi bakmıştım profiline ama niyeti ettim "ben bu kızı yarın ekleyeceğim" diye. cuma öğleden sonra eklemek için açtım ve o dramatik an.. kız hesabı kapatmış amk. kızı ekleyemeden hesabı kapattı ya. içim içimi yiyor 2 gündür. hayatı ertelememek lazımmış harbiden.