• 7368
    eskiden çok sevdiğimdir. ama eskiden.

    aslında giderken bile bu kadar sinirli değildim. hatta o sinema vs. olaylarında en çok savunanlardan biri bendim. yıllarca çok sevdim, çok savundum arda'yı. kardeşim gibi gördüm hep. hepimiz öyle gördük. burada eski bir entry'm vardır mutlaka güzel şeyler yazan, blogumda zaten hep güzel şeyler yazdım onunla ilgili, sevmemeye başladıktan sonra hiçbir şey yazmadım.

    çünkü, "nasılsa artık bizi ilgilendirmez" dedim. ama şu durumda beni ilgilendiriyor. ve gelmesini istemiyorum. sebepleri çok basit. "galatasaray'ın evladı" ise, kadrolar belli olmuş, fatih terim ona bel bağlamışken gitmezdi. gitse bile, artık susardı. galatasaray'dayken konuşması beni o kadar rahatsız etmiyordu, çünkü üzerinde müthiş bir medya baskısı vardı ve bunu kaldıramadı diye düşünüyordum. ama artık sus be kardeşim. gitmişsin, kurtulmuşsun işte. amiyane tabirle "satış koyup" gitmesine rağmen gitmesine bile o kadar kızmadım, çünkü eline geçen fırsat çok güzeldi. bu fırsatı değerlendirdi diye düşündüm. zaten uefa kupası ile bunu taçlandırdı. ama artık o seni haklı gösteren tüm etkenler ortadan kalkmış. medya baskısı yok, hatta spor medyasının senden çok daha mühim meseleleri var. sen orada güzelce oynuyorsun. sus, işine bak işte.

    yeteneksiz değil, akılsız hiç değil. ama çenesini kapamayı bilmiyor. adamın bahsi bile şampiyonluk sarhoşu, güzel transferlerle mutlu mesut takılan taraftarı ikiye bölmeye, huzurunu kaçırmaya yetti.

    nefret etmiyorum, ama sevmiyorum da. ve canım kadar severken ben bile bu hale geldiysem bu onun suçu.