• 1
    22 haziran cumartesi günü hayatını kaybeden ve bugün toprağa verilen türk tiyatrosunun duayen ismi. çocukluğumda tv dizilerini izler ve çok naif bulurdum. kadıköyde bir kaç kez karşılaşmışlığımız da vardı. ve rahmetli enis abimizin çok iyi bir galatasaraylı olduğunu maalesef bugün cenaze haberlerini izlerken gördüm. oğlu eren fosforoğlu şöyle demiş babası için;

    "işini çok iyi yapardı. özel bir metin oktay sevgisi vardı. ben ona yetişemedim ama hep anlatırdı. galatasaray aşkını beraber paylaşırdık. maçları beraber izlerdik, imkan buldukça giderdik. güzel şeyleri hep şiir diye adlandırırdı"

    giderken tabutuna sarılan galatasaray bayrağı yoldaşın olsun güzel insan, hoşçakal enis abi.
  • 2
    galatasaray dergisi'nde röportajını okuduğumda galatasaraylı olduğunu öğrenmiştim. ancak bendeki asıl hatırası, oynadığı bir dizi sahnesindendi. dizi tgrt'deydi, şimdi oynadığı dizilere baktığımda şükran büfe olduğunu gördüm. yanlış hatırlamıyorsam torunuyla evde fifa 99 oynuyordu. hepimizin bazen yaptığı gibi oynarken bir yandan da spiker edasıyla maçı anlatıyordu. oyunun içinde bir pozisyonda prekazi'nin monaco maçındaki serbest vuruşunu anlatıyordu ve gol olduğunda sevinçten ağlayarak coşkuyla olmayan seyircilere hitap ediyordu. ancak o sahneyi oynayışındaki içtenlik çok hoşuma gitmişti. bu adam bizden demiştim. nedense çok küçük yaşlarda galatasaray lehine bir sahne izlemenin şaşkınlığından olsa gerek hiç unutmadım.

    kendisinin vefat haberini alınca da bu sahne aklıma geldi. huzur içinde yatsın.