• 22
    2018-2019 şampiyonluğudur.

    hiç bu kadar çok engelle karşılaşmadık. kendi içimizdeki brütüsler, rakipler, tff, başakşehirsever siyasetçiler, ffp kıskacı, terim’e karşı verilen cezalar, mhk, tahkim kısaca cem yilmaz deyimiyle litle litle but everything.

    şampiyonlukların her biri çok değerli olsa da sonuncunun hissettirdikleri çok farklıdır.
  • 23
    benim nazarında tartışmasız 2005-2006 sezonunda gelen şampiyonluktur.

    o sezon cekistigimiz fb nin kadro kalitesi bizden önde olmasına rağmen aleyhimize yapılan onca haksızlıktan, malum camianın elle kolla ve ofsayt ile attığı gollerden, hakem kayırmalarından sonra adeta ilahi adalet 14 mayıs 2006 günü tecelli etmiştir.

    fb için de o günden sonra hiçbir şey eskisi gibi olmamıştır.
  • 25
    benim için 2014-2015 sezonudur. askerde başakşehir-fenerbahçe maçını izlemek için kendime 8-10 nöbeti yazdırmıştım. o küçücük telefon ekranından kalbim yerinden çıkacak şekilde ıssız dağlara bağıra bağıra kutlamıştım tek başıma. nöbet dönüşü koğuşun halini görmeniz lazımdı. 2005-2006, 2011-2012, geçen sezonki şampiyonluklar çok zordu ve paha biçilmezdi evet. ancak askerde onca sıkıntının ortasında öyle güzel geldi ki o şampiyonluk, hala yasin öztekin’e, muslera’ya, hakan balta’ya dua ederim.
  • 26
    şampiyonluklarımızın her biri ayrı ayrı değerli hepsinin altında inanılmaz hikayeler, mücadeleler, fedakarlıklar barınmakta. hangi birini anlatalımki...başlıca öne çıkanları sıralamak gerekirse;

    gol farkıyla alınan 92-93 şampiyonluğu,

    sonu 17 mayıs 2000'de parken'de kalkan uefa kupası ile muhteşem bir şekilde sonlanan 96-00 arası rüya gibi geçen 4 şampiyonluğu,

    tarihin en toplama takımlarından biriyle herkesten önce yüzbaşı olarak 3. yıldızı aldığımız 01-02 şampiyonluğu,

    16 dakikanın 16 asır gibi geçmek bilmediği 05-06 şampiyonluğu,

    son 6 haftasında kimin teknik direktör olduğu hala tartışılan (belki de teknik direktörsüz) 07-08 şampiyonluğu,

    şikeci birilerini yarışta tutmak için icat edilen play off sonucu karanlıklarda kazanılan 11-12 şampiyonluğu,

    herkese rütbesini yeniden hatırlattığımız ve 4. yıldızı apoletimize eklediğimiz 14-15 şampiyonluğu,

    ...ve son olarak sayılamayacak kadar çok olan şer cephelerine karşı 8 puan gerilerden gelerek ve işi son maça bile bırakmadan alınan 18-19 şampiyonluğu...

    ve inşallah daha niceleri...

    lakin benim altını çizmek istediğim şampiyonluk, aklımın daha yeni ermeye başladığı yıllarda, toprağı bol olsun, derwall ile 14 yıl aradan sonra makus talihimizi yenerek aldığımız 86-87 şampiyonluğu, ki sonrasında kazanılan tüm başarılarımızın gerçek temellerinin atılması anlamında en önemli şampiyonluklardan biridir benim nazarımda...
  • 29
    en çok sevindiklerim arasında seçim yapabilir miyim? çok zor.

    2006 yılında fenerbahçe'nin çok çok gerisinde bir kadromuz vardı. hakemler ful fenere çalışıyordu. elle atılan goller çıkmayan kırmızı kartlar, verilmeyen verilen penaltılar falan. ligin son haftasında ilahi adalet tecelli etmişti.

    2012 yılı. aslında çok anlamlı bir şampiyonluk olmayacaktı. ama play off saçmalığı ve işin şükrü saraçoğlu'nda fenerbahçe ile oynadığımız son maça, şampiyonluk maçına kalması bu şampiyonluğu bir anda en anlamlılarından biri haline getird.

    2015 gelenden giden 4 yiyen bir galatasaray. geçen yılın şampiyonu fenerbahçe ve 4. yıldız muhabbeti. sanırım 4. yıldızı önce biz takalım ama önümüzdeki 4 yıl şampiyon olamayalım dense kimse hayır demezdi.

    2019 forvetsiz yarım sezon, hocaya ve topçulara büyük cezalar, türlü türlü engellemeler, başakşehir'i şampiyon yapmak için ilan edilen seferberlik ve 8 puan geriden gelip şampiyon olmamız.

    şu 4 şampiyonluk arasından tercih yapmak çok zor. ancak 2008, 2013 ve 2018 şampiyonluklarına nispeten daha az sevindiğimi söyleyebilirim. çünkü yukarıda yazdığım şampiyonluklar kadar olaya anlam kazandıracak hadiseler gelişmemişti.
  • 30
    mircea lucescu önderliğinde, victorialar, perezler, fleurquinler ile gelen ve üçüncü yıldızı taktığımız 2001/2002 şampiyonluğu güzeldi.

    2005/2006 şampiyonluğu da lise dönemlerimize denk gelir. galatasaray' ın özhan canaydın ile birlikte finansal olarak çöküş yaşadığı. rakibin ise hem saha içinde hem saha dışında en güçlü dönemlerinden birinde gelen şampiyonluğumuz oldukça dramatikti. hâlâ izler ve duygulanırım.
  • 32
    en çok sevindiğim şampiyonluğu net olarak belirleyemiyorum, 2006 şampiyonluğu, 2008 şampiyonluğu, 2018 şampiyonluğu hepsine çok sevinmiştim. fakat en az sevindiğim şampiyonluk açık ara farkla 2015 şampiyonluğu oldu. yabancı sınırını daralta daralta azerbaycan ligi seviyesine düşürülmüş bir organizasyonda 1-0'a yata yata şampiyon olmuş, son derece sıradan oyunculara messi muamelesi yapmaya başlamıştık. bu şampiyonluğun bizi soktuğu sarhoşluk çok ağır sonuçlar doğuracak, önümüzdeki yılları hiç edecek diye bas bas bağırdık ama sesimizi duyuramadık. sonra da korktuğumuz aynen başımıza geldi.

    o yüzden en az sevindiğim şampiyonluk açık ara farkla 2015 şampiyonluğuydu. inşallah bir daha böyle problematik bir şampiyonluğumuz olmaz.
  • 36
    birbirinden ayırt etmesi zor, her biri altın değerinde şampiyonluklar. ama ilan ettiğimiz andaki psikolojik durumumu düşününce 2012 şampiyonluğudur. her saniyesi kalp atış hızım tavan yapmıştır hele o son birkaç dakika yerinden çıkacak sandım. uzun süredir maç kazanamadığımız yerde şampiyonluk kupası kaldırmak.nerden baksan kral hareket.