• 54
    ya çalışmadığımız ya da çalışmalarımızı uygulayamadığımız organizasyon. korner olunca gözlerimi kapatıyorum, topun ön direkte rakibin en uzun boylu oyuncusunun kafasından sekmesiyle çıkan sesle açıyorum. seyirci olmayınca net geliyor o ses.
    iki tane ön direğe attın diyelim ki olmadı, uzaklaştırıldı. neden aynı şekilde atmaya devam edersin, hem rakibin ezberi oluyor hem de işe yaramadığını tecrübe etmişsin.
    umarım gol atmak için çok önemli olan bu silahı bir an evvel daha etkili kullanabiliriz.
  • 55
    galatasaray'da olmayan organizasyon, hem de yıllardır. duran top kullanıyoruz ve sıfır heyecan. biliyoruz ki o top rakip stoperler tarafından karşılanacak. umarım kontra ataktan gol yemeyiz diyoruz. kornerse ön direğe, serbest vuruş ise ortalara bir yere şişir topu desturuyla hareket eden takıma, izleyenler olarak gözyaşı döküyoruz. ah bizim de oradan bir golümüz olsa, keşke biz de tehlike yaratabilsek diyoruz. duran top kazanınca amatörler ümit ediyor, bütün maçları izleyen profesyoneller bir dal sigara yakıyor. futbolcular ön direk fetişisti ama kimse yok. hoca oturuyor, taraftarın gözleri yaşlı. sadece hüzün ve sessizlik. bekliyoruz öylece.
  • 56
    23 kasım 2020 galatasaray kayserispor maçı'nda serbest vuruşlarda sınavı geçtiğimiz, kornerlerde ise geçemediğimiz organizasyon türü. ryan donk ve mbaye diagne'nin benzer şekilde gelişmiş olan pozisyonları son milli arada serbest vuruşlara iyi çalıştığımızı kanıtlar nitelikte ama kornerler hala çok büyük sıkıntı. 10 korner kullanıp hiçbir şey üretememek çok can sıkıcı. artık bir an önce düzeltmeliyiz bu durumu.