• 23
    fenerbahçe taraftarının isteyeceği ve bununla gurur duyacağı durumdur.

    kadıköy'de fenerbahçeyi yendik diyelim; fenerbahçe taraftarı aynen şu cümleyi kuracak: " 20 küsür senedir anca 1 kere yenebildiniz hahaha"

    kadıköy'de yenemedik ve şampiyon olduk diyelim; fenerbahçe taraftarı bu sefer: "ulan hala bizi kadıköyde yenemiyorsunuz hahaha" diyecek.

    bakın beyler uefa kupasını aldığımız yıl onları yenemedik diye halen "uefa kupasını aldınız ama bizi o yıl yenemediniz hahaha" diyen bir topluluktan bahsediyoruz. kadıköymüş şuymuş buymuş sallayın gitsin. yakında kadıköyde yenemediğimiz yıl kadar kupa farkı koyacağız ama haberleri yok.* kadıköyde biz onları yenemiyoruz diye gurur duymaya devam etsinler. duydukları bu gurur bile onların aslında nasıl ezik bir topluluk olduğunu gösteriyor.

    edit: yazım hatası düzeltildi.
  • 24
    bunu söyleyen insanların duygusal yanı ağır basmaktadır. zamanında mondragon dahi bunu dile getirmişti. ancak başlıktaki derbi galibiyetini kadıköy deplasman galibiyeti olarak değiştirmek gerektiğini düşünüyorum. bunun dışındaki herhangi bir derbi galibiyeti için kimsenin böyle bir şey söyleyeceğini sanmıyorum.
  • 29
    bunu isteyen arkadaşların kafa yapısını bi nebze anlayabiliyorum.

    ama şöyle söyleyeyim, bu sene aldığın sikimsonik bir derbi galibiyeti en fazla bu sene seni mutlu edecek, tarihin tozlu raflarında kadıköy'deki maç istatistikleri söylenirken +1 olarak değer kazanacak.

    ama bu sene aldığın şampiyonluk, 30 sene sonra dahi koskocaman bir şampiyonluk olarak tarihe geçecek.

    bugün 28. şampiyonluk saçmalığıyla bi taraflarını yırtan fenerlilere bakın anlarsınız. hiç "ama fi tarihindeki şu maçta kural hatası oldu tekrarlanmalı" diyen insan görmediniz, ama "fi tarihinde biz şöyle şampiyon olduk kupamızı istiyoruz" diyenini çok gördük.

    o yüzden, o kafa yapısını bi değiştirin.
  • 31
    gayet normal bir durumdur. iskocya'ya gidip celtic- galasgow maçı öncesi taraftara sorsak maçı kazanmayı tercih eder. city-united, liverpool-everton, real-barca, river plate-boca maçları da örnek olarak verilebilir. avrupa, şampiyonluk bunlar güzel seylerdir, fakat yerel lig derbisi sıradan bir maç değildir. eğer öyle olsaydı fikstür çekilir çekilmez fenerbahçe ile ne zaman oynuyoruz diye bakmayız, hatta ben başka hiç bir maça bakmam. fenerbahçe galatasaray maçında 90+5 oynanırken kazanılan bir frikikte zaman dursa ve taraftara gol olursa şampiyonluk gidecek, kaçarsa şampiyon olacaksınız dense yüzde 90 gol olsun diye cevap çıkar. goztepe'nin sahasında şampiyon olduk ama göztepe'ye sahasında şampiyon olduklarımiz demiyoruz. ya da anlamlı anlamsız bütün maçlarda fener dışında bir rakibe gönderme yapmıyoruz. beşiktaş yenildiğinde sol taraf bir fener yenilgisi kadar şenlenmiyor. ne sinema, ne tiyatro ne de alemde bir gece, en büyük eğlence fenerbahçe.
  • 32
    futbol bir yemekse, derbiler bunun sosudur. biz galatasaray olarak yıllardır doyuyoruz ama rakibimiz genellikle sos yiyor. benim için kadıköy bir kompleks olmaktan çıktı özellikle oradaki son maçımızdan beridir. hikayeyi biliyorsunuz.

    galatasaray ve fenerbahçe arasındaki ezeli rekabete bakarsak 20 yıl kadar önce dengeye yakın bir durum olduğunu söyleyebiliriz belki. aradan geçen onca zamanda biz kupa kazanıyoruz yani yemek yiyoruz, onlar ise her sene bize yenilmediklerinin kutlamasını yapıp soslarını yalıyorlar. farkında mısınız bilmiyorum ama ellerinde bir tek bu koz kaldı. yıllardır futbol oynamayan, kaybetmeye alışmış, büyük ama kirli bir camianın tek tesellisi 34 haftanın sadece birinde en büyük rakibine yenilmemek oldu. şimdi ellerinden bu kozu da alırsak illa ki saracak yeni bir şey bulurlar ama ezeli rekabette biz mutlak dominasyonu sağlamış olacağız.

    galatasaray kültürüne aşık bir galatasaray taraftarı olarak bana milyon kez sorsalar ben milyon kez şampiyonluğu seçerdim. oysa bu sene buradan alınacak üç puan şampiyonluk için hayati önemde bir bonus olacak. belki de buraya odaklanmalıyız. yani geçen yirmi küsür seneye değil sadece bu seneye odaklanmalıyız. orada da en büyük olduğumuzu hissedersek zafer gelecektir. yani hem derbi galibiyeti, hem de büyük ihtimalle şampiyonluk:
    yani bu güzel yemeği bu kez soslu yemek şerefi...

    (bkz: 23 şubat fenerbahçe galatasaray maçı)
  • 33
    son gülüş hep en iyi gülüştür.

    bu konuda benim için en sevdiğim örnek 05/06 sezonudur. fenerbahçe'ye iki maçta gol dahi atamadığımız sezon. hatta iyi hatırlarım galatasaray dergisi o şampiyonluktan sonra attığımız bütün gollerin ve son 16 dakikanın görüntülerinin bulunduğu bir cd hediye etmişti. dolayısıyla onun içerisinde fenerbahçe maçlarıyla ilgili herhangi bir görüntü bulunmuyordu. iki maçta 0-5'lik toplam skorla kaybetmiştik ezeli rakibimize.
    en özeli ise 31. haftada kadıköy'e lider olarak ve 'şampiyonluk turu atmaya geliyoruz' sloganıyla gitmiştik ve 4-0'lık ağır bir mağlubiyetle dönmüştük.

    sezonun öyle bir finalle bitti ki, o 4-0'lık maçı konuşan dahi olmadı. o efsanevi şampiyonluk ise hala dillerde.