bizim adımıza kabus gibi geçen 29. haftadan sonra çölde buzlu su bulmuşuz gibi hissettiren bir hafta olmuştur. biz kazandık, diğer ikisi 90+3 ve 90+8'de yıkıldı. sözlük olarak oturup biz yazsak en fazla bu kadarını yazardık yani.*
12
adaletin de kendine ait bir dengesi olduunu açık açık gösteren haftadır. o denge en beklenmedik anda, en beklenmedik puan kayıplarıyla ortaya çıktı. elimize kağıt kalem alsak, bu denli ince dokuyarak yazamazdık haftayı.
içinde başkasının hakkı olan kazanç, bizi bir yere kadar taşır. ama taşıdığı yerden de yıldırım hızıyla yere çarpar. özellikle fenerbahçe'nin başına direkt bu gelmiştir.
13
samsun ve kasımpaşa gibi rakiplerin de masajdan çıkmış gibi rahatlaması da bal kaymak oldu.
14
kocaelispor'a verdiğimiz 2 puanı geri aldığımız haftadır. normalde biz kocaelispor'u, fener rizespor'u, trabzonspor da başakşehir'i evlerinde yenmeliydi. üçü de kendi sahasında saçmalayınca ayrı ayrı hiçbirinin bir esprisi kalmamış oldu.
biz bu boku niye yedik fıkrası gibi oldu.
15
ilk 6 sırada yer alan takımlardan galatasaray dışında her takımın puan kaybettiği hafta.
herkes öldü, kral koltuğunda yerini düzeltti resmen.