• 227
    fenerbahçe'nin ortada olmadığı, beşiktaş'ın parasızlıktan kırılıp babel, pepe gibi futbolcularını göndermek zorunda kaldığı, başakşehir'e karşı alınmış bir şampiyonluğu içeren sezonun sonucudur.* kolay mıydı? hayır ama bunu zor hale getiren bizdik. 2. devre 8 puan farkı kapatıp şampiyon olmak ne kadar büyük bir başarıysa ilk devrede 8 puan fark yemekte o derece başarısızlıktır.

    edit: okuduğunu anlamakta zorlananlar için kısa bir özet geçmek istedim. geçen sezon* ilk yarıyı liderin 8 puan gerisinde kapatıp şampiyon olmuşuz. bu sezon* 13. haftada liderin 7 puan gerisindeyiz ve fikstür göze alındığında devre arasına daha az bir puan farkıyla gireceğimiz kesin gibi. sabah akşam yerden yere vurulan bu takım sezon sonu şampiyon olursa yine destan yazmış gibi mı anlatacağız? bu döngü böyle devam etsin o zaman. her yıl ocak ayına kadar geçen süreyi çöpe atalım şampiyonlar liginde rezilleri oynayalım devre arası 2 transfer yapıp tekrar şampiyon olup kendimizi övelim. benim için galatatasaray'ın başakşehir'den 8 puan fark yemesi o puan farkını kapatıp şampiyon olmasından daha garip bir olay.
  • 228
    türkiye’deki müesses nizamı bilmeyen ya da bilip de işine gelmeyenler çok şey ifade etmeyebilir ama reelde ligin en olağanüstü şampiyonluklarından birisidir.

    17 kulübün bir olup tek kulübe karşı yaptığı açıklamaları, tff kurullarının verdiği olağanüstü cezaları, organize kötülük şebekesinin ayak oyunlarını unutmadık.
  • 229
    gördüğüm şampiyonluklar arasında galatasaray'ın 2006 ve 2012 ile birlikte sonra en değerli üç şampiyonluğundan birisidir. 8 puan geride bile olsa inanan, meydan okuyan ve bu cesareti nedeniyle sezonun çoğu haftasını cezalı ve kenarda olamadan geçirmiş bir adamın önderliğinde önce takımın, sonra kulübün, sonra da milyonların inanmasıdır. imkansızı gerçekleştirmenin, zor olanı başarmanın eş anlamlısıdır benim için bu şampiyonluk, o diğer ikisiyle birlikte.

    19 mayıs 2019 başakşehir maçını tribünden izlemiştim. belhanda'nın sayılmayan golünde neredeyse ağlıyordum, sonraki sayılmayan iki golde de millet küfür etmeye başlamıştı artık. onyekuru en son o kafa golünü atınca insanlar sevinmekten ziyade hakeme "hadi bunu da sayma aq hadi" diye bağırıyordu, ben dahil. *

    bu şampiyonluğa başakşehir'e karşı kazanıldı diye bok atan insan ya galatasaray düşmanıdır, ya da galatasaraylı ancak balık hafızalı bir ahmaktır. o başakşehir maçını izleyen bilir ki ilk devre geriye düştükten sonra baskı sebebiyle takım iyice afallamış ve başakşehir'e karşı üst üste pozisyonlar vermiştik. sırf birkaç tane kale ağzından kaçırdı adamlar. öyle kolay maç olmadı yani, kaldı ki sezon kolay olsun. kendi evimizde, şampiyonluk maçında, gelin gibi süslenen o stadda handikap yeme tehlikesi geçirmiştik anlayacağınız.

    bu sezonu sırf başakşehir'le kapıştık diye küçümseyenler söz konusu sezonda başımıza gelen hakem katliamlarını, var skandallarını, dallamalar bildirisini, hocanın ve teknik ekibin haftalarca haksız yere yedikleri cezaları, üzerimize koç çocukları tarafından yapılan algı oyunlarını ve sırf bu oyunlardan etkilenip bizim maçlarda gerginlik çıkaran sikik anadolu kulüplerini, primci konyaspor'u, hakemi vururdum diyip galibiyet karşılığı prim vaadeden satılık rize başkanını, başakşehir'den şampiyonluk isteyen long man'i düşünmeliler. *

    ama yok, ben bu kadar olumsuz şeyi aklıma getirmek istemiyorum derseniz başakşehir'i mamalayan istanbul büyükşehir belediyesi el değiştirdiğinde gamlı baykuşların takip eden 4-5 hafta boyunca yaşadığı seri sıçışı düşünün, mutluluğun dibini yaşayın. *
  • 230
    neredeyse her şampiyonluğumuz gibi (benim çok ciddi hatırladığım ve stres dolu olanlar 15,16,18,20,21) uzun dikenli taşlı yollardan kazanılmış olan şampiyonluktur. muazzamlığını anlatmak için lig başındaki oyunlar, bildiriler, siyaset falan uzun uzun yazılır ama düşününce bile tiksiniyorum, o pislik günleri hatırlıyorum. hatırlayamayanlar varsa sadece ilk yarıdaki maçlarımızın özetlerini izlesin yeterli olacaktır.