182
belki çok genç kardeşlerimiz hatırlamaz. fenerbahçe'nin şampiyon olamama serisinin başladığı 14/15 sezonunun 32. haftasına oynanmıştı bu maç. bak 32. hafta diyorum, mayıs ayı diyorum.
biz şampiyonluk kutlamaya, beşiktaş maçını panayır havasında oynamaya hazırlanırken 94. dakikada emre atmıştı uzaktan bir şutla. bir anda kendimizi tekrar bir şampiyonluk yarışının içinde ve önümüzde de beşiktaş maçı varken bulmuştuk. yanlış anlamayın o zamanlar bugün gibi değildi işler. içerde anadolu takımlarını ıkına ıkına, muslera sayesinde falan yeniyorduk yani.
bu fenerbahçe'nin huyudur yani. adamların tek olayı bu zaten. bir şekilde bu işi finale kadar getirip orada saçma sapan bir yerde ölüyorlar. artık buna kendi taraftarına acı çektirmek mi dersin bize acı çektirmek mi dersin bilmem ama durum bu.
biz şampiyonluk kutlamaya, beşiktaş maçını panayır havasında oynamaya hazırlanırken 94. dakikada emre atmıştı uzaktan bir şutla. bir anda kendimizi tekrar bir şampiyonluk yarışının içinde ve önümüzde de beşiktaş maçı varken bulmuştuk. yanlış anlamayın o zamanlar bugün gibi değildi işler. içerde anadolu takımlarını ıkına ıkına, muslera sayesinde falan yeniyorduk yani.
bu fenerbahçe'nin huyudur yani. adamların tek olayı bu zaten. bir şekilde bu işi finale kadar getirip orada saçma sapan bir yerde ölüyorlar. artık buna kendi taraftarına acı çektirmek mi dersin bize acı çektirmek mi dersin bilmem ama durum bu.
