tuchel rakibe önlem almaya ve top rakipteyken oyunu nasıl yönlendireceğine kafayı takmış bir hoca. chelsea ile pandemi sonrası tek maç üzerinden hızlandırılmış şampiyonlar ligi şampiyonluğu ve ardından premier ligde yaşadığı kötü sonuçlarla görevden alınması da bu yaklaşımın iki uç sonucu aslında. bu tarz hocalar brentford’un ne oynadığına kafayı taktığında defolu görünürken guardiolanın city’sini mat edebiliyor.
bu açıdan bakıldığında ingiltere için doğru bir turnuva hocası tercihi olduğunu düşünüyordum southgate sonrasında. bugün maç özelinde de dişli rakip görmemiş, zaman zaman dengesiz ve dağınık arjantin karşısında, son yıllarda taktiksel zenginliğin içinde oynayan fizikli ingiliz futbolcuların tuchel gibi obsesif bir teknik adamın iyi çizilmiş planıyla bir adım önde olduğu kanısındaydım.
65 dakikalık maçta buna paralel gitti. ingilizler, arjantinin sertliğine yanıt verdiği gibi oyunun kontrolünü elinde tuttu genel olarak. skoru almaları dışında da oyun kontrollerindeydi.
65 sonrası sağ kanadı işlemeye başladı arjantin. 72’de gordon-konsa hamlesi geldi tuchel’den. ben kapanmayı tercih eden hocalara tepkili değilim. kilitleyebiliyorsam tercih der saygı duyarım. ateşlerini alayım zaten iyice dengesiz şekilde üzerime gelecekler 2’yi atıp bitirebilirim diyerek buna yatırım yapabilirsin.
ancak bu oyunu böylesine vazgeçilmez yapan şey mental yanıtlar. ingiltere hocasının çekiliyoruz değişikliğine çok kötü yanıt verdi mental olarak. sağlı sollu ortaların yanı sıra döneni saniyesinde geri vererek adeta sarhoş olmaya başladılar tekrarlayan hücumlarda. bu turnuvada zaman geçirme, sakatlık numarası gibi işler rafa kalkınca çaresizleşmeye başladılar. üstelik sahada öyle tecrübeli denecek bir ingiliz takımı da yokken. tuchel ise bence bu noktadan sonra rezalete imza attı. 82’de reece james-dan burn değişikliğine gitti. yetmedi declan rice-yerine reilly’i aldı. baskıdan ne yapacağını bilememeye başlayan takımına benim de yapacağım yok diyerek uzatmalarla koca bir 15 dakika sizin ceza sahanızda oynanacak dedi. bu dakikada eze ve saka’yı aynı anda sahaya atabilirdi. eze ve saka hem teknik açıdan topu saklama meziyetleri yüksek hem de koca bir sezonu homurtular arasında 1-0’ı korumak için oynayan ve başaran arsenal’in oyuncuları. yani mental olarak bu sınavı vermiş isimler. tabi ki nottingham forest’a 1-0 oynamakla bugün aynı kefede değil ama sınav sınavdır.
ingiltere bugün savunmaya yönelik değişiklikler yapıp oyunu soğutmuşken messi sihirine ya da uzaktan gelen harika şuta yenilip elenebilirdi. ancak o elenme ile bu elenme bir değil. bu elenme tuchel’in kariyerinde hiç silinmeyecek bir leke bıraktı. tuchel bir kez daha gösterdi ki bu oyunun duygusal tarafına dair bir fikri yok. çeyrek finalde norveç’i geriden gelip yenen takımını beğenmediğini söylemesi de bunun başka bir örneği. bugün en iyi oyunumuzu oynadık demesi de başka bir örneği. bu adam bu oyunu robotların oynadığını sanıyor. muhtemelen arjantinin durmadan açtığı ortaların aslında verimsiz bir seçenek olduğunu düşünüyor. kağıt üstünde doğru ama o sahanın ateşinde çoğumuz o ortaların can yakacağını biliyordu.
arjantin’den hiç bahsetmemek ayıp olur. milli takım ruhunun ne olduğunu messinin etrafında dünyaya haykırdılar. teknik olarak defoları çok fazla bu takımın. kağıt üzerinde ispanya gibi akıllı bir takım kedi fare gibi oynar onlarla. ama o kağıtları yırtıp atan bir yüreği var bu adamların.
https://x.com/...190582702407838?s=46 data-type="resim">
