• 25
    tahminen 32 sene önce bu saatlerde sıraya girip, yeni açık üstte kendimize yer bulduğumuz ama kuyruğun şuan burger king olan binaya, öbür tarafta yani şişli istikametinde otobüs duraklarına kadar olduğu şampiyonluk maçımızdir. yoğun kalabalık, havanin aşırı sıcak olmasi ve cok uzun süren beklemeden ötürü irili ufaklı bir çok kavga cikmisti tribunde. maç oncesi paf takımımızda rakibini (bakırköyspor olabilir)6-1 ya da o tarz yüksek skorla yenip şampiyon olmuş ve turunu atmıştı.

    gelin gibi süslenme tabirinin hakkını tamamen veren bir istanbul ali samiyen stadi ( dünyanın en güzel isim tamlamasi şiiri, resmi, edebi ve ebedi metnidir bence bu tabir) mac başi yanan onlarca sis ve meşale ki şampiyonluk maçının alameti olan sis bombalarınin bağımlılık yapan sodyum nitrat kokusu ile zaten şampiyonluk kupası icin hazir moddaydi.

    erken dakikalarda öne geçtik, sonra penaltı kaçırdık ardından 2.yarida ljung tam önümüzde, yüzüne güneş vurmasına rağmen kafa ile 2-0 yapan golü atınca son düdük, sadece şampiyonluk için beklenmeye başlandı. maç sonu şampiyonluk kutlaması (stadda)sonrası tura cikip bebek' te galatasaraylilara saldıran fenerlilere biraderin( ağabeyim) ve rahmetli amca oğlum ve bir arkadaşlarının karşılık vermesi, rahmetli peder beyin olayları daha da büyümeden ayırmak icin kendini helak edip durdurmaya çalışması, azarı benim yemem ve şampiyonluk kutlamamizin orada bitip eve dönmemiz ile biten bir gün olarak zihnimde yer edinmiştir.

    aynı bebek semtinde bundan 12 sene sonra ( 14 mayıs 2006 galatasaray kayserispor maçı) 16 dakikalık bekleyişin ardından gelen şampiyonlukta, staddan cikip tüm ekip o yıllarda genelde yaz aylarında karşının taksisi de olsak takıldığımiz icin( bugünün bazı populer yönetici veya tribun simalarinin da olduğu tayfamiz) yine malum takimin etraftaki tura cikmis galatasaraylilara saldiran kitlesi ile kozlarımızı paylaşıp elbette hak ettiklerini feci şekilde vererek ( bu yaptıklarının yanlis olduğunu söyledik yüzleri kızardı yoksa başka bir şey aklınıza gelmesin) geceye devam etmiştik.

    (bkz: ulan gassaray neler yaşadık la sayende, iyi varsın be)
  • 26
    babamla birlikte numaralı tribünün yeni açığa yakın tarafından takip ettiğim maçtır. aynı zamanda benim adıma şampiyonluğun ilan edildiği maçı statta izlediğim ilk maçtı.
    hakan şükür'ün maçın başlarında attığı gol stresimizi bir miktar kırdıysa da, ikinci yarının hemen başlarında o dönemki isveçli sol bekimiz ljung'un kafa gölüyle iyice rahatlamış, şarkılar, türküler, tezahüratlar eşliğinde maç sonunu getirmiştik.
    yıllar nasıl geçmiş...
App Store'dan indirin Google Play'den alın